Dit weekend stond de lange reis naar Roermond op het programma voor het vlaggenschip van onze vereniging. Animo 2 speelde in Eindhoven tegen DSC 4 en bewees zichzelf een slechte dienst door te vertrekken met een 10-9 nederlaag en een deuk in het zelfvertrouwen. Geen uitgebreid verslag hiervan want deze verslagschrijver zat in de auto richting Roermond.
De lange reis werd onderbroken door een koffiepauze in Weert bij de plaatselijke La Place, een koffietje rijker stapte de 12-koppige ploeg van coach Niels weer in de auto om door te rijden naar plaats van bestemming. Bij aankomst stond de thuisploeg alvast de vrije ballen te oefenen, want er was voor de rest weinig te doen op het sportpark van Ready’60. De wedstrijd tussen de ongeslagen koploper (Animo) en de rode lantaarndrager (Ready’60) was dus zonder voorprogramma het event van de middag. Animo kreeg drie supporters langs de lijn in de vorm van de ouders van Laura en onze Eric, die vanuit Zevenaar afreisde naar Roermond om na de wedstrijd de herfstvakantie in te luiden met zijn familie.

Maar goed, eerst de punten binnenhalen in Roermond. Gezien de uitslagen van de thuisploeg moest Animo eenvoudig de zege op kunnen strijken dus koos coach Niels met zijn basisploeg ervoor om een aantal doelstellingen neer te leggen, waarbij het werken aan het doelsaldo het belangrijkste speerpunt was. Om dit te bewerkstelligen was er een bepaalde scherpte nodig bij elke speler om het beste van de wedstrijd te maken. Dat lukte niet in de openingsfase, want ondanks dat Animo de score opende op het veld in Roermond haakte Ready’60 vrij eenvoudig aan omdat Animo verdedigend te laconiek startte. Tot 3-3 hielden de ploegen elkaar in evenwicht, maar het veldoverwicht lag zeer, zeer zwaar in handen van Animo. Ready’60 speelde als het ware op balbezit door in de aanval rustig de bal rond te laten gaan, de 4-0 netjes af te maken en na veel passes tot een schot te komen. Animo noteerde dat al snel als problematisch want er kwam maar geen tempo in de wedstrijd, iets wat Animo graag heeft. Daarbij hielp de hoge frequentie van fluiten van de scheidsrechter ook niet, want de beste man blies vrijwel elke aanval van Animo of Ready’60 minimaal één keer op zijn fluit. Dat leek Animo eerst goed te doen, want na twee doelpunten van afstand (5-3) volgden er maar liefst 3 strafworpen waardoor Animo op een 8-3 voorsprong kwam. Op dat moment zaten we al op 20 minuten in de wedstrijd en die bleef stroef verlopen, Animo was onrustig, koos verkeerde geforceerde acties en toonde te weinig geduld om de juiste kans uit te zoeken. Voor rust werd er slechts eenmaal door beide ploegen gescoord waardoor er bij een 4-9 ruststand de kleedkamer opgezocht werd.
Na de rust kwam Animo opnieuw met twee doelpunten uit de startblokken en vergrootte de marge naar 7 doelpunten verschil (4-11). Ready’60 schoot echter met scherp bij de weinige kansen die het pakte en de ploegen scoorden even om en om. Op 7-15 brak Animo de trend door 2 doelpunten achter elkaar te scoren en betraden ook een viertal meegereisde spelers van Animo 2 het veld. Daarna ging er een knop om, Animo speelde al niet goed en de wissels brachten blijkbaar meer onrust dan nieuwe energie. Vanaf dat punt lukte het Animo wel om gevaarlijk te zijn maar ontbrak de scherpte om af te ronden, werden er fouten gemaakt of blies de scheidsrechter de aanval af. Alle goede intenties ten spijt, niks kwam meer van de grond. Ready’60 speelde ondertussen op het dooie gemakkie door en legde in de laatste 20 minuten van de wedstrijd een tamelijk bizar schotpercentage op de mat. De 7-15 voorsprong begon te slinken en de ene na de andere bal vloog bij de thuisploeg door de korf. Ready’60 begon langzamerhand tot hun eigen verbazing te geloven in een stunt van jewelste terwijl de voorsprong van Animo terugliep naar een 12-15 tussenstand. Na talloze pogingen vond Animo via een korte kans van invaller Ivo de korf om de marge weer op te trekken naar 4 verschil (12-16) maar Ready’60 volharde in de ingezette hinderlaag. Tempo nog steeds laag gesteund met een ijzersterk schotpercentage. Het werd 13-16, 14-16 en zelfs 15-16. Beide ploegen wisten van gekkigheid niet wat hen overkwam want Ready’60 kreeg ook nog twee aanvallen om daadwerkelijk een punt (of misschien wel twee) over de streep te trekken maar dat lukte niet. Animo was ondertussen in geen velden of wegen te bekennen en haalde opgelucht adem dat de scheidsrechter de wedstrijd afblies bij die 15-16 eindstand. 2 punten, meer woorden kunnen we er niet aan vuil maken.

Doelstellingen niet gehaald maar het beste nieuws van de dag kwam uit Mijdrecht, want Atlantis verspeelde na de nederlaag tegen Animo vorige week wederom een punt tegen De Vinken waardoor Animo na een vreselijke middag in Roermond nog een bonuspunt cadeau kreeg van de naaste concurrent. Dus, toch nog met een glimlach terug in de auto naar Geldermalsen.

Volgende week is het eerste returnweekend van de veldcompetitie. Animo 1 treft voor de tweede keer PSV 1, Animo 2 treft voor de tweede keer Rust Roest 3. Voor beide ploegen zal de term “revancheren” deze week langskomen want men heeft iets goed te maken na dit weekend. We hopen op jouw support langs de lijn!