Na de zege op DKB had Animo het goede gevoel weer te pakken en ging het met wat huiswerk terug naar Geldermalsen. Het belangrijkste punt was de start van de wedstrijd tegen DKB, wat niet nogmaals vertoond mocht worden tegen DUKO. De tegenstander was dezelfde als in de openingsronde van de competitie en daarmee dus de eerste returnwedstrijd. Tevens ook de enige voordat we de droogte en warmte van de zaal weer opzoeken. Maar eerst dus deze wedstrijd tot een goed einde brengen.

Wie ’s morgens durfde om naar buiten te kijken zag daar vooral veel ellende aan. Liters water stroomden uit de hemel en het leek een bijzonder onprettig (tijdelijk) afscheid te worden van het veld. Voor sommige teams was dat ook zo, want Animo 3 speelde een gedegen partij tegen Spirit 3 maar kwam als een stel drenkelingen van het veld af. Animo A1 had de mazzel dat de tegenstander in de file stond want op de originele starttijd van de wedstrijd was ook het juniorenvlaggenschip in de regen vergaan. Rond 13.10 uur klaarde het op en zo konden de A1, maar ook Animo 2 en 1 de wedstrijden bij (relatief) droog weer spelen met een ietwat vervelende wind. De A1 won relatief eenvoudig van Tilburg A1 (17-6) en Animo 2 had al helemaal geen kind aan NKV 2 dat slechts 2 keer tot scoren kwam (23-2). Het was vervolgens aan Animo om DUKO ook niet de kans te geven om te verrassen in Geldermalsen. Na de nederlaag in de eerste speelronde tegen Animo rechtte de ploeg van Wim Jansen de rug en heeft met name op scorend vermogen het nodige in huis maar is verdedigend aan de andere kant kwetsbaar. Op een mindere dag kan je DUKO dus tegenkomen als je de verdediging niet dicht hebt zitten, zo ondervond Tiel’72 vorige week toen het een punt in Duiven achter moest laten.
Animo liet er in ieder geval geen gras over groeien, onder aanvoering van onze Blanke Keniaan werd de score geopend. Maar ook zijn tegenstander liet zich gelden waardoor er een 2-2 tussenstand op het scorebord prijkte. Met opnieuw een versnelling stond de 4-2 vrij snel op de borden, maar daarna werd het moeizamer. DUKO haakte het karretje aan en hield Animo binnen schootsafstand. Dat beeld leek voor rust even om te draaien tot DUKO na de 2-2 sinds lange tijd weer langszij kwam op 7-7. Animo pareerde dat met een doorloopbal zodat er toch met een voorsprong gerust kon worden (8-7).
In de rust kon coach Niels zijn beide vakken aanwijzingen geven om de wedstrijd naar ons toe te trekken, voornaamste punt was het kiezen van de juiste kansen (en mensen) in een goede afwisseling. Het was opnieuw Animo dat na de rust de ban brak en daarmee tegelijk ook de tegenstander brak. DUKO kon na 3 doelpunten op rij van Animo de focus nog onvoldoende opbrengen om terug in de wedstrijd te komen. Het enige wat overbleef was een flinke portie met inzet zonder het echte geloof in een overwinning. De thuisploeg trok vervolgens hard door naar een 16-9 voorsprong waarna de wedstrijd echt gespeeld was. De scheidsrechter van dienst liet vanaf dat moment de wedstrijd ook steeds meer los waardoor de grenzen vervaagden en er een meer fysiek duel ontstond waarin Animo moest proberen om de kop erbij te houden. Daar slaagde de ploeg goed in en stapte het uiteindelijk van het veld met een 20-13 overwinning.

Met die overwinning heeft Animo 4 punten achterstand op koploper Tilburg houdt het achtervolgende ploegen zoals Tiel’72 en DOT achter zich. Het boek veldcompetitie kan dus voorlopig dicht.

Heuglijk nieuws was de geboorte van de dochter van Ivo, die voor het eerst papa werd. Ivo en Ellen, gefeliciteerd!
Het andere heuglijke nieuws was dat er geen bitterballen waren, maar het Oktoberfest bij Animo kon beginnen met friet en bratwursten. Het zou nog een lange avond worden in De Derde Helft!